متن نوحه بوی سیب و حرم حبیب محمود کریمی

۳۲۶

هر جا که حرفِ عشقه ، صُحبت کربلا هست!

تو دلِ هر شهیدی ، از تو یه ردِ پا هست

حس قَشنگ بارون ، تو جاده یِ قدیمی

حس هوایِ تازه ، فقط مَحرم و هست

تو رو دیدَم ، دستامو بُریدم

آتیش گِرفتم ، آه کِشیدم

بویِ سیب و حرم حبیب و حُسین غَریب و کرب و بلا

کبوتَر گرفتار ، اگه میخواد رَها شه

راهی نَداره جز این ، مُنتظر تو باشه

حسِ خوب رهایی ، یَعنی به تو رسیدن
حِس که آدم از اون ، نِمیتونه جدا شه

آسِمونی دردَمو میدونی

از همه بیشتَر مِهربونی

خونه یِ تو بهشته ، خُدا روی زمینه

ناکامه اون که ، هَرگز حَرمتو نبینه

حسِ عجیبه این عشق ، به خُدا گفتنی نیست

ندیده عاشق شُدیم ، قَشنگیش به همینه

دلم ای دِل ، همه زیر دین ترانه یِ لب ها یا حسین